MARUF KÖYÜ
Korgun İlçesi’ne bağlı olan köyümüz, lugat anlamı itibariyle
“Bilinen, Tanınan, Şöhretli” demektir. Bir ara adı, Ortayaka olarak değiştirilmişse de daha sonra tarihi ismini yeniden geri almıştır. Köyde DSİ tarafından yaptırılmış sulama amaçlı bir baraj bulunmaktadır.
1990 yılından beri, Maruf Köyü Kültür veYardımlaşma Derneği tarafından  “ Kültür, Sanat ve Yağlı Güreş Festivali” adıyla bir etkinlik, her yıl yapılmakta ve devam ettirilmektedir.  Festivale yoğun ilgi ve katılım olmaktadır. Bu yıl(2007) 18.si gerçekleştirilmiş bulunmaktadır.

KÖYE DAİR BAZI BİLGİLER:

    İlköğretim müfettişi Tayip Başer,  bu köyümüz hakkında şunları yazmıştır: “Sanı yaylasının doğu eteğinde ve kendi adını taşıyan bir dere içerisindedir. Arazisi dar ve taşlıktır. Halk umumiyetle İstanbul ve Ankara’da çalışmakla geçinir. Suyu güzeldir.

Güzel bir camii ve 1954 yılında yapılmış bir okulu vardır. Yaylası müsait olduğu için bol hayvan beslenir.
Bu köy halkının Türk boylarından Çatak ve Söbüçimen boylarından olduğu tahmin olunmaktadır. Nüfusu Dün(1894):951,  Bugün(1954):  1254. ” (Tayip Başer, D. Ve B. Çankırı, s.103.) Kaynaklarda Söbüçimen ve Çatak adında boy isimlerine rastlamıyoruz. Ancak oymak ve cemaat ismi olabilir. Herhangi bir kaynak zikretmemiş olan Tayip Başer, bu isimleri nereden ve nasıl tespit etmiştir, bilemiyoruz. Bunu doğrulayacak belge ve verilere şu an için sahip değiliz. Maruf köyü de Çankırı yöresinin diğer köyleri gibi, Oğuz boylarının ağırlıkta olduğu bir yerdir. Köylerimizin kültür dokusu, ortak dil ve manevî değerler bunun açık delilidir. Çankırı’daki bütün yerleşim birimlerinde manevi ve kültürel değerler bakımından homojen bir yapı oluşmuş bulunmaktadır.
Osmanlı dönemi belgelerinde Yörükân taifesinden Maruflu isminde bir cemaate Maraş Sancağında rastlıyoruz. (C.Türkay, s.493) Ancak, şu anda  Maruf köyü ile bu cemaat adı arasında doğrudan bir ilgi olduğunu söyleyebilecek durumda değiliz. 

16. YÜZYILDA MARUF KÖYÜ

Bir tımar karyesi (köyü) olan Marufun 16. yüzyıldaki hane sayısı ve vergi hasılatı tabloda gösterilmiştir.


MARUF

TAHRİR YILI:…….....1521…….............1578/79

19. YÜZYIL

    19. yüzyılda köyün nüfusu 1816 yılı itibariyle 240-300 arasında tahmin edilmektedir. Tarihçi Ahmet Elibol,
bu tahmini avarızhane sayısından yola çıkarak yapmış bulunmaktadır. Tahmini Nüfusu (1816)

(A.Elibol, Yakınçağ Başlarından Tanzimat’a kadar Çankırı, BDT, Ankara  2005)             Avarız: Devletin olağanüstü hallerde (bilhassa savaş) aldığı geçici bir vergi idi. Tıpkı bugün de olduğu gibi-sonraları sürekli hale gelmiştir. Fatih döneminde başlamış, tanzimattan sonra kaldırılmıştır.Kaza ve köylerde hane sayısına göre tayin edilmekte, 10-15 -20 hane bir avarız hanesi oluşturmaktaydı.

KÖYDEN YETİŞMİŞ ÖNEMLİ BİR ŞAHSİYET

    Osmanlı Devleti’nin son döneminde yetişmiş Mülkiye hocalarından müderris Mehmet Ziyaeddin Efendi’nin aslen Maruf köyünden olduğunu tespit ediyoruz. Bu zat,  Orman Y. Mühendisi Cevat Maruflu’nun babası, İstanbul milletvekilliği yapmış olan Selçuk Maruflu’nun dedesidir. Aile köyleriyle olan bağlarını soyadlarında sürdürmüşlerdir.19. DÖNEM İstanbul Milletvekili Selçuk Maruflu’nun özgeçmişinde “Çankırılı olan Müderris (Prof.) Mehmet Ziyaeddin MARUFLU'nun torunudur.” ibaresi geçmektedir.Maruflu, verdiği bir mülakatta:“Benim büyükbabam, Müderris (Prof) Mehmet Ziyaeddin Maruflu, Mülkiyelidir. İstanbul'da Yıldız Sarayında bulunan Mektebi Mülkiyeyi Şahane’de hocalık, Osmanlı İmparatorluk Sarayında  Sefirler Dairesi Reisliği, Maliye ve Milli Eğitim Bakanlıkları Müsteşarlığı yapmıştır.”Kandilli Kız Lisesi'nin açılışı ile igili çalışmalarda; o, tarihlerde, Maarif Nezareti Müsteşarı olan Mektebi Mülkiye Müderrislerinden, Büyük Babam Mehmet Ziya Maruflu'nun gayret ve yardımlarını, Halam Merzuka Hanım ve babam Cevat Ziya Maruflu'dan dinlemiştim.” demektedir.

Hakkı DURAN  Kaynak:

A.KANKAL, 16.Yüzyılda Çankırı Sancağı.
[Hane: Vergiye tâbi hane (evli erkek) sayısını,
t:Tımâr karyesi,
v: vakıf karyesi
Mücerred: Vergiye tâbi bekâr erkek sayısını,
Muâf: Çeşitli sebeplerle vergi alınmayanları,
Hâsıl :   Köyden alınan toplam vergi miktarını göstermektedir.]
(Bu bilgiler, 1521 ve 1578/79 yıllarında yapılan tahrirler (yazımlar) daki Osmanlı dönemi kayıtlarından alınmıştır.)